Reynier Pauw

Reynier Pauw werd op 29 juli 1564 in Amsterdam geboren in een koopmansfamilie die oorspronkelijk uit Gouda kwam. Zijn vader Adriaen, een graanhandelaar, vluchtte naar Emden toen de hertog van Alva naar de Nederlanden kwam. In 1578, het jaar van de Alteratie, keerde de familie terug. Vader Pauw werd meteen burgemeester, maar overleed na vier maanden.

Op weg naar Indië

Zoon Reynier werd een van de machtigste handelaren van de stad. De Compagnie van Verre, die in 1595 de eerste Nederlandse vloot naar Oost-Indië stuurde, werd in 1594 waarschijnlijk in zijn huis aan de Warmoesstraat opgericht. Hij zorgde ervoor dat zijn familielid Cornelis de Houtman opperkoopman van die expeditie werd. Toen in 1602 de VOC ontstond, was Pauw een van de grootste investeerders en later werd hij bewindhebber. In 1631 werd zijn vermogen geschat op 200.000 gulden.

Ook in de politiek klom hij snel. Hij werd in 1590 schepen, kwam in 1591 in de vroedschap en was acht keer burgemeester: in 1605, 1609, 1611, 1614, 1616, 1617, 1619 en 1620.

Rechter over Oldenbarnevelt

Zijn bekendste en meest omstreden rol speelde hij in het grote conflict van zijn tijd. Het land was verdeeld tussen de rekkelijke remonstranten en de strenge contraremonstranten, en tussen landsadvocaat Johan van Oldenbarnevelt en prins Maurits. Pauw koos de kant van Maurits. In februari 1619 werd hij benoemd in de rechtbank die Oldenbarnevelt berechtte, en hij was een van de rechters die de bejaarde staatsman ter dood veroordeelden.

Van 1618 tot 1622 zat Pauw namens Amsterdam in de Staten-Generaal. Daarna werd hij gepasseerd en vertrok hij als gezant naar koning Christiaan IV van Denemarken. Hij overleed op 19 februari 1636.