Andries Bicker

Andries Bicker werd op 14 september 1586 geboren in een van de rijkste families van Amsterdam. Hij groeide op aan de Lange Niezel. Zijn vader Gerrit Bicker was een van de oprichters van de VOC.

Het Bickerse bolwerk

Andries kwam in 1616 in de vroedschap, werd in 1620 schepen en in januari 1627 voor het eerst burgemeester. Daarna volgden nog 1629, 1631, 1633, 1634, 1636, 1640, 1641, 1645 en 1649: tien keer in totaal. Rond 1646 zaten zeven Bickers in politieke functies, onder wie zijn broers Jan, Jacob en Cornelis. Tijdgenoten spraken van de Bickerse liga. Broer Jan kocht in 1631 het eiland dat nu nog Bickerseiland heet.

Bicker was koopman en financier. Hij handelde in zilver uit Cádiz, waardoor Amsterdam een stapelmarkt voor Spaans zilver werd, en investeerde in het droogmaken van de Purmer, de Schermer en de Heerhugowaard. Als gezant reisde hij naar Danzig, Polen, Zweden en Denemarken. Samen met zijn broer Cornelis en zijn neef Cornelis de Graeff was hij een van de drijvende krachten achter de Vrede van Munster van 1648, die een einde maakte aan de Tachtigjarige Oorlog.

Een stadhouder voor de poort

Bicker was een felle tegenstander van de macht van de Oranjes. Dat liep in 1650 uit op een crisis. Op 30 juli van dat jaar probeerde stadhouder Willem II Amsterdam met troepen onder druk te zetten. Bickers zoon Gerard waarschuwde zijn vader, en Andries en zijn broer Cornelis gaven de schutterij opdracht de stad te verdedigen. De aanval mislukte, maar de stadhouder eiste hun ontslag en Andries moest de vroedschap verlaten.

Lang duurde dat niet. Willem II stierf kort daarna aan de pokken, en twee weken later werden de broers Bicker in ere hersteld. Andries genoot er niet lang van: hij overleed op 24 juni 1652 en werd begraven in de Oude Kerk. Bartholomeus van der Helst schilderde hem in 1642, een portret dat in het Rijksmuseum hangt.