Cornelis de Graeff

Cornelis de Graeff werd op 15 oktober 1599 geboren in het huis De Keyser in Amsterdam. Door een ongeluk in zijn jeugd was zijn linkerarm verlamd; op zijn portretten is dat nog te zien. In 1626 maakte hij met zijn broer Dirk een grote reis door Europa en in Parijs werden ze hartelijk ontvangen door Hugo de Groot.

Regent, bankier en VOC-baas

In 1638 nam hij de plaats van zijn overleden vader in de vroedschap in, in 1639 werd hij schepen en in 1643 voor het eerst burgemeester. Dat zou hij tot zijn dood nog vaak worden. Daarnaast was hij vanaf 1636 bewindhebber van de VOC en van 1646 tot 1664 zelfs president van de compagnie. Hij was ook heer van Zuid-Polsbroek, en namens de stad heer van onder meer Sloten, Osdorp en Amstelveen.

De Graeff hoorde bij de Staatsgezinden, de regenten die de macht van de Oranjes wilden beperken. Samen met zijn neef Johan de Witt, die getrouwd was met De Graeffs nicht Wendela Bicker, vormde hij de spil van het stadhouderloze tijdperk dat in 1650 begon. De Witt vroeg hem vaak om raad.

Een paleis voor de stad

Hij was een van de drijvende krachten achter de Vrede van Munster in 1648. In datzelfde jaar begon de bouw van het nieuwe stadhuis op de Dam, een project dat hij samen met Joan Huydecoper in gang zette. Zijn zoon Jacob legde op 29 oktober 1648 met drie andere kinderen de eerste steen, en in 1655 werd het gebouw ingewijd. Het is het huidige Koninklijk Paleis. De Graeff liet er acht schilderijen voor maken door Govert Flinck en steunde dichters als Vondel en Jan Vos.

Ook met Rembrandts Nachtwacht is hij verbonden: kapitein Frans Banninck Cocq was zijn zwager. Zijn familiemotto luidde 'Mors sceptra ligonibus aequat': de dood maakt scepters en schoffels gelijk. Hij overleed in 1664 en werd begraven in een eigen grafkapel in de Oude Kerk.