Coenraad van Beuningen

Coenraad van Beuningen werd in 1622 in Amsterdam geboren en was een van de slimste diplomaten van de Republiek. Zijn leven eindigde als een tragedie.

De diplomaat

Als twintiger werkte hij in Parijs als secretaris van Hugo de Groot, toen Zweeds gezant. In 1643 werd hij stadssecretaris van Amsterdam, al vond hij zichzelf daar niet geschikt voor. Daarna volgde de ene missie na de andere: in 1652 naar koningin Christina van Zweden, in 1654 onderhandelingen over de doorvaart door de Sont, rond 1657 naar Kopenhagen, waar hij bijna in handen viel van de Zweedse koning Karel X Gustaaf en per boot ontsnapte, en in 1660 naar Frankrijk en Engeland. Lodewijk XIV bood hem een functie in Frankrijk aan, maar Van Beuningen weigerde en waarschuwde juist tegen de Franse ambities.

Burgemeester in het Rampjaar

Hij was burgemeester in 1669, 1672, 1680, 1681, 1683 en 1684. In het Rampjaar 1672 werd hij genoemd als opvolger van Johan de Witt. Hij raakte uit de gunst bij de nieuwe stadhouder Willem III en overleefde een aanslag. Die maakte zo'n indruk dat hij een deel van zijn meubels verbrandde. Vanaf 1681 was hij ook bewindhebber van de VOC.

De val

In 1686 trouwde hij met zijn veel jongere buurvrouw, de rijke Jacoba Victoria Bartolotti. Twee jaar later ging het mis: door speculatie in VOC-aandelen verloor hij rond een half miljoen gulden. Hij werd onevenwichtig; een bron noemt hem waarschijnlijk manisch-depressief. Hij raakte gegrepen door astrologie, mystiek en droomuitleg, en schreef kerkbestuurders brieven over de naderende apocalyps.

Op de gevel van zijn huis aan de Amstel schilderde hij Hebreeuwse of kabbalistische tekens. De stad werd zijn curator en oud-collega's, onder wie burgemeester Johannes Hudde, lieten hem onder toezicht plaatsen. Hij overleed op 26 oktober 1693 in Amsterdam.