Cornelis Fock

Cornelis Fock was een beroepsburgemeester avant la lettre. Hij werd op 29 november 1828 in Amsterdam geboren als zoon van Abraham Fock, assuradeur en president van De Nederlandsche Bank. Het gezin was doopsgezind. Cornelis studeerde rechten aan het Atheneum Illustre en promoveerde in 1852 in Utrecht.

Van Vreeland naar Amsterdam

Zijn eerste burgemeesterschap kreeg hij in 1854, in Vreeland en Nigtevecht aan de Vecht. Daarna volgden Wijk bij Duurstede en, van 1859 tot 1866, Haarlem. Bij koninklijk besluit van 26 februari 1866 werd hij benoemd tot burgemeester van zijn geboortestad. Op 1 mei 1866 begon hij, 37 jaar oud. Hij was een liberaal en zat in die jaren ook in Provinciale Staten van Noord-Holland.

Het Amsterdamse avontuur duurde ruim twee jaar. Op 4 juni 1868 vertrok hij naar Den Haag als minister van Binnenlandse Zaken in het kabinet-Van Bosse-Fock, dat werd gevormd onder invloed van de liberale leider Thorbecke.

De minister van de meter

Als minister was Fock bijzonder productief. Zijn IJkwet van 1869 maakte de meter en de kilogram tot basis van alle maten en gewichten en richtte een ijkdienst op. Zijn Begrafeniswet regelde onder meer dat elke gemeente een algemene begraafplaats moest hebben en dat doden in een gesloten kist werden begraven. Er kwamen ook wetten tegen besmettelijke veeziekten en voor het veilig gebruik van stoommachines. Daarna was hij bijna dertig jaar Commissaris des Konings, later der Koningin, in Zuid-Holland. Hij stond bekend als rechtlijnig en star.

Een bestuurdersfamilie

De familie Fock bleef dicht bij de macht. Zoon Dirk Fock werd minister en gouverneur-generaal van Nederlands-Indië. Zijn schoonzoon Jan Willem Cornelis Tellegen werd later zelf burgemeester van Amsterdam. En een zoon van Fock trouwde met een dochter van burgemeester Cornelis den Tex, zijn opvolger.

In Slotermeer, in Amsterdam Nieuw-West, ligt de Burgemeester Fockstraat, in een buurt waar meer straten naar Amsterdamse burgemeesters zijn vernoemd. Cornelis Fock overleed op 9 mei 1910 in Den Haag.