Eberhard van der Laan

Eberhard van der Laan werd op 28 juni 1955 in Leiden geboren en groeide op in Rijnsburg, met vier broers en zussen. Zijn vader was huisarts en gemeenteraadslid voor de ARP; beide ouders zaten in het verzet. Na een korte tijd geneeskunde in Brussel studeerde hij rechten aan de VU in Amsterdam. Vijfentwintig jaar woonde hij in de Mercatorbuurt in West.

Hij werd advocaat en richtte in 1992 mede het kantoor Kennedy Van der Laan op. Van 1990 tot 1998 zat hij voor de PvdA in de Amsterdamse gemeenteraad. Van 2008 tot 2010 was hij minister voor Wonen, Wijken en Integratie.

Burgemeester van alle Amsterdammers

Op 7 juli 2010 werd Van der Laan burgemeester. Hij werd bekend door zijn aanpak van de Amsterdamse zedenzaak rond Robert M. en door de Top600, een persoonsgerichte aanpak van jonge veelplegers. Hij zette ook het besluit door om de Amsterdam ArenA om te dopen tot Johan Cruijff ArenA. In juli 2016 begon zijn tweede termijn. Zijn toespraak bij de Nationale Dodenherdenking op 4 mei 2017, over vrede, tolerantie en de rechtsstaat, raakte veel mensen.

Een afscheid in het openbaar

In januari 2017 werd bekend dat hij ongeneeslijke longkanker had. In een brief schreef hij dat hij graag 'nog een poosje uw burgemeester' wilde zijn. Die zomer, op 30 juli 2017, was hij te gast in het tv-programma Zomergasten.

Op 18 september 2017 schreef hij een brief aan de stad. 'Lieve Amsterdammers', begon hij. De behandelingen waren uitgeput en hij legde zijn taken neer. Het was 'een groot voorrecht' geweest burgemeester te zijn van 'de mooiste en liefste stad van de wereld'. Hij sloot af met: 'Zorg goed voor onze stad en voor elkaar. Vaarwel.'

Twee dagen later kwamen zo'n duizend Amsterdammers naar de Herengracht, voor zijn ambtswoning. Ze applaudisseerden minutenlang en zongen 'Aan de Amsterdamse grachten', een van zijn lievelingsliedjes. Zijn vrouw Femke kwam naar buiten om te bedanken: hij had alles gehoord en ervan genoten.

Eberhard van der Laan overleed op 5 oktober 2017, 62 jaar oud. Op 1 juli 2019 onthulde Femke van der Laan op het Mercatorplein in zijn oude buurt een muurtekst met de slotzin van zijn brief.